języki: PL EN
rozmiar tekstu: A A A
wersja portalu: Dzień Noc WAI

Żelazna? Dama

Defeat - I do not recognise the meaning of the word!
(Przegrana - nie znam tego słowa!)
Margaret Thatcher

Margaret Thatcher – kobieta premier, trzykrotnie zwyciężyła w wyborach kierując polityką Wielkiej Brytanii przez 11 lat. Przetrwała liczne strajki, pokonała Argentynę w wojnie o Falklandy. Tak pokrótce rysuje się jej życiorys, nie bez powodu otrzymała przydomek „Żelazna Dama”, nadany jej przez rosyjską gazetę „Krasnaja Zwezda” (tłum. Czerwona Gwiazda).

Film w reżyserii Phyllidy Lloyd, mimo posłużenia się właśnie tym tytułem, pozostawił widzowi jedynie „opiłki” żelaza. Margaret Thatcher jest przedstawiona jako starsza, niedołężna pani, której w codziennych halucynacjach towarzyszy zmarły mąż Denis. W projekcji o kobiecie świata polityki, nieodzownym uczuciem jest nic innego jak niedosyt tej materii. Reżyser skupiła uwagę na obecnym stanie Thatcher, przez co widz, chcąc nie chcąc współczuje bohaterce, a to chyba ostatnie z uczuć, jakie chciałaby wzbudzić.

Spoglądając na biografię Żelaznej Damy, w tym jej liczne sukcesy na polu polityki, brakuje nam również większej ilości cytatów i przemówień. Jej kariera oraz niejako wspinanie się po szczeblach ku fotelowi premiera, zostało potraktowane w sposób zdawkowy i uproszczony. Natomiast jej mąż służy nam jako przewodnik po życiu rodzinnym bohaterki, które - jak można się łatwo domyślić - nie należało do najprostszych. Jej syn nie pojawia się w filmie, pokazano jedynie postać córki, która odwiedza schorowaną matkę. Thatcher jest tu przedstawiona jako osoba żyjąca własnymi politycznymi sukcesami, stawiając je ponad problemami córki, a pudło z pamiątkami po mężu jest wypełnione laurkami zatytułowanymi „dla taty”.

Abstrahując od samej historii, nie sposób nie docenić kreacji aktorskiej Meryl Streep, dla której zagranie kobiety tak ważnej dla historii Anglii, było zapewne nie lada wyzwaniem. Aktorka sprostała mu do tego stopnia, iż w pewnym momencie zastanawiałam się czy to nie przypadkiem film dokumentalny. Streep przejęła sposób bycia, przemawiania oraz wygląd, dlatego trudno odróżnić ją od Thatcher. Nie bez powodu otrzymała nominację do Oskara za rolę pierwszoplanową.

Pomimo licznych braków, warto zauważyć, iż takie filmy są nam potrzebne, ważnym jest, by kino pełniło również funkcję edukacyjną przedstawiając nam postaci, które wręcz powinniśmy znać. Z nadzieją na pogłębienie przez widzów wiedzy o tej znakomitej osobowości, odsyłam wszystkich czytelników do kin. Zapraszam do obejrzenia filmu i wydania własnej oceny. Warto również zajrzeć do dwóch pamiętników Margaret Thatcher „Droga do władzy” oraz „Lata na Downing Street: wspomnienia z okresu pełnienia funkcji premiera rządu Zjednoczonego Królestwa”.

 Magdalena Sarapata
2012-02-25

„Żelazna Dama”
Reżyseria: Phyllida Lloyd
Scenariusz: Abi Morgan
Muzyka: Thomas Newman
Zdjęcia: Elliot Davies
Montaż: Justine Wright
Scenografia: Simon Elliott (scenograf)
Bill Crutcher (dyrektor artystyczny)
Nick Dent (dyrektor artystyczny)
Annie Gilhooly (dekorator wnętrz)
Kostiumy: Consolata Boyle
Dźwięk: Michael Miller
Simon Rhodes
Tim Cavagin
Nigel Stone
Mark Paterson (niewymieniony w czołówce)
Paul Paragon
Nadine Richardson
W roli głównej: Meryl Streep
Produkcja: Francja, Wielka Brytania
Czas trwania:  1 godz. 45 min.
Premiera: 10 lutego 2012 (Polska) 26 grudnia 2011 (Świat)

PDF Print