Gdzie kręcono Opowieści z Narnii? Poznaj lokalizacje filmowe

Część scen do „Opowieści z Narnii” kręcono w Polsce – przede wszystkim w Puszczy Białowieskiej, nad Zalewem Siemianówka, w Błędnych Skałach i przy Wodospadzie Kamieńczyka, a także w czeskiej Brama Pravčicka oraz nowozelandzkich i australijskich plenerach. Jeśli chcesz dokładnie wiedzieć, gdzie powstały najbardziej znane ujęcia i jak samemu dotrzeć do tych miejsc, przejdź z nami krok po kroku przez filmową mapę Narnii.

Gdzie w Polsce kręcono „Opowieści z Narnii”?

Najbardziej zaskakujący fakt dla wielu widzów brzmi tak: w ekranizacjach prozy C.S. Lewisa zagrały nie tylko egzotyczne wybrzeża Nowej Zelandii, ale też dobrze znane rejony Polski. Filmowcy wybierali plenery, które łączyły dzikość, brak widocznej infrastruktury i „zimowy” charakter – takie miejsca łatwo było potem połączyć z efektami specjalnymi. Dzięki temu ślady Narnii możesz odnaleźć zarówno w Karkonoszach, jak i na Podlasiu czy w Górach Stołowych.

Dla fanów serii ważne jest, że polskie lokalizacje pojawiają się w dwóch pierwszych częściach cyklu: „Lew, czarownica i stara szafa” oraz „Książę Kaspian”. Tej wiedzy nie trzeba jednak traktować jak suchych ciekawostek. Wycieczka po plenerach to świetny pretekst, by połączyć turystykę górską, obcowanie z przyrodą i odrobinę filmowej magii.

Puszcza Białowieska

Puszcza Białowieska – określana jako ostatni dziewiczy las w Europie – stała się wizualnym wzorcem zimowej Narnii. Właśnie tutaj ekipa „Lwa, czarownicy i starej szafy” szukała kadrów, w których rodzeństwo Pevensie po raz pierwszy wychodzi z szafy i trafia do ośnieżonego lasu. Scenarzystom zależało na krajobrazie całkowicie pozbawionym śladów cywilizacji, dlatego wybór padł na okolice Białowieży, gdzie zachowały się rozległe, naturalne drzewostany.

Scenograf Grant Major wypatrzył ten rejon już w 2001 roku na fotografiach, a reżyser Andrew Adamson – odpowiedzialny za ekranizację serii – potwierdził podczas wizji lokalnej, że tutejsze dęby mają dokładnie taki charakter, jakiego szukał. W filmie widać szerokie, panoramiczne ujęcia lasu, po którym dzieci brną w śniegu, zanim spotkają fauna Tumnusa. To właśnie tam realna przyroda najbliżej zbliża się do literackich opisów C.S. Lewisa.

Zalew Siemianówka

W pamięci widzów mocno zapisała się scena ucieczki przed sługami Białej Czarownicy po skutej lodem powierzchni jeziora. Wielu zakłada, że nakręcono ją w Nowej Zelandii, tymczasem „magiczne” lodowisko to zamarznięty Zalew Siemianówka na Podlasiu. To tam powstały szerokie, dynamiczne ujęcia z perspektywy helikoptera, skuterów śnieżnych i poduszkowca, na które w postprodukcji nałożono później sceny z aktorami.

Ekipa musiała całkowicie zamknąć teren, aby na lodzie nie pozostały żadne ślady wędkarzy czy spacerowiczów. Dla fanów Narnii oznacza to dziś jedno: patrząc na zimowy Zalew Siemianówka, patrzysz wprost na plan filmowy hollywoodzkiej produkcji, nawet jeśli w filmie twarze aktorów dograno już na innym kontynencie.

Błędne Skały w Górach Stołowych

W „Księciu Kaspianie” Narnia jest już mniej bajkowa, a bardziej surowa i tajemnicza. Ten klimat idealnie oddają Błędne Skały – labirynt skalny w paśmie Gór Stołowych, położony nad Kudową-Zdrojem. To miejsce powstało w wyniku erozji piaskowców i dziś tworzy sieć wąskich szczelin, tuneli i fantazyjnych form skalnych. W filmie widzimy tam bohaterów przedzierających się przez dzikie, kamienne korytarze.

Szczególnie zapada w pamięć scena, w której brzozy rozsuwają się przed Łucją, odsłaniając jej Aslana. Tło stanowią skalne ściany oświetlone miękkim światłem – właśnie z Błędnych Skał ściągano fotografie referencyjne, by odtworzyć część labiryntu w studiu. Realne ujęcia z Polski nadały tej sekwencji przestrzennego, niemal namacalnego charakteru.

Wodospad Kamieńczyka

Najbardziej rozpoznawalnym polskim kadrem w całej serii jest Wodospad Kamieńczyka w Karkonoszach. Ma 27 metrów wysokości i spada trzema kaskadami, tworząc imponujący kanion. W „Księciu Kaspianie” pojawia się w scenach, gdy rodzeństwo Pevensie idzie wzdłuż wąwozu w poszukiwaniu Aslana. Na ekranie widać go jako zamglone tło, ale jego pionowe ściany i wąska szczelina są nie do pomylenia z żadnym innym miejscem.

Zdjęcia realizowano latem 2007 roku. Zespół musiał dopasować logistykę do wymogów Karkonoskiego Parku Narodowego – Kamieńczyk jest pomnikiem przyrody, więc wszelkie prace prowadzono z pełnym poszanowaniem lokalnych zasad. Dziś to miejsce na stałe trafiło do przewodników jako jedna z najsłynniejszych filmowych lokalizacji w polskich górach.

Najbardziej „filmowym” miejscem Narnii w Polsce jest Wodospad Kamieńczyka – najwyższy wodospad Sudetów, który w „Księciu Kaspianie” tworzy tło scen rozgrywających się w kanionie.

Jak wyglądały zagraniczne plenery Narnii?

Choć polskie krajobrazy zachwyciły ekipę, skala produkcji wymagała też innych lokalizacji. Filmowcy szukali monumentalnych łuków skalnych, dzikich wybrzeży i rozległych przestrzeni, które trudno znaleźć w Europie Środkowej. Dlatego równie ważną częścią odpowiedzi na pytanie „gdzie kręcono Opowieści z Narnii?” są Czechy, Nowa Zelandia i Australia.

Skalne Miasto Adršpach w Czechach

Tuż za polską granicą, w Czechach, leży Skalne Miasto Adršpach. Ten naturalny labirynt piaskowcowy inspirował podróżników od ponad 300 lat – w skałach można znaleźć dawne podpisy i dedykacje. Wąskie przejścia, wysokie ściany i zawieszone kładki tworzą scenerię, w której naprawdę łatwo wyobrazić sobie lwa Aslana wyłaniającego się zza zakrętu.

Dla twórców Narnii Adršpach był zarówno gotową scenografią, jak i źródłem inspiracji przy projektowaniu cyfrowych krajobrazów. To rejon, który – podobnie jak Błędne Skały – łączy funkcję atrakcji turystycznej z rolą rozpoznawalnej lokalizacji filmowej.

Brama Pravčicka i Wąwóz Edmunda

W Parku Narodowym Czeska Szwajcaria znajduje się Brama Pravčicka, największa skalna brama Europy. Ma ponad 26 metrów długości i 16 metrów wysokości, przypominając naturalny, kamienny most. W filmie „Opowieści z Narnii” właśnie ten łuk pojawia się w tle scen rozgrywających się w skalnym, bajkowym krajobrazie – nieprzypadkowo wielu widzów nazywa je „prawdziwą bramą do Narnii”.

Niedaleko rozciąga się Wąwóz Edmunda, którego nazwa wprost nawiązuje do jednego z bohaterów. To kanion o ścianach sięgających 150 metrów, który częściowo zwiedza się łodzią. Dla ekipy filmowej był idealny jako wzorzec dla wąskich, zacienionych dolin pojawiających się w serii.

Nowa Zelandia jako serce Narnii

Najwięcej zdjęć – zwłaszcza tych szerokich, batalistycznych – powstało w Nowej Zelandii. Tamtejsze studia w Auckland dały możliwość budowy całych fragmentów Narnii „pod dachem”, a okolice półwyspu Coromandel i południowego wybrzeża posłużyły jako tło dla scen na plażach i klifach.

Jednym z najbardziej rozpoznawalnych miejsc jest zatoka Cathedral Cove z charakterystycznym skalnym łukiem. W „Księciu Kaspianie” to przez „skalne oko”, a nie przez szafę, bohaterowie trafiają do Narnii. Na ekranie widać po obu stronach łuku piaszczyste plaże i formację Te Hoho Rock, wyrzeźbioną przez fale Pacyfiku.

Australia w „Podróży Wędrowca do Świtu”

Trzecia część filmowej sagi – „Podróż Wędrowca do Świtu” – powstawała prawie w całości w Australii. Większość scen nakręcono w stanie Queensland, gdzie niedaleko latarni Cleveland Point zbudowano pełnowymiarowy pokład statku. To tam „dryfował” tytułowy Wędrowiec wśród zielonych wód zatok Moreton Bay i Raby Bay, choć ostateczne ujęcia wzbogacono komputerowo o fantastyczne elementy.

Kolejny plan powstał w Doug Jennings Park – w filmie znanym jako port Narrowhaven – a ujęcia z prywatnej, wulkanicznej wyspy White Island w Nowej Zelandii wykorzystano jako fragmenty tajemniczych wysp, do których dociera załoga statku. Z perspektywy widza trudno odróżnić, co jest realnym brzegiem, a co pracą grafików – to właśnie wynik świadomego łączenia naturalnych lokalizacji z efektami cyfrowymi.

Jak zaplanować wycieczkę śladami Narnii w Polsce?

Wyjazd „szlakiem Narnii” możesz ułożyć na kilka sposobów. Jedni zaczynają od Podlasia, żeby zobaczyć zimowe plenery „Lwa, czarownicy i starej szafy”, inni wybierają Karkonosze, bo Wodospad Kamieńczyka jest łatwo dostępny i można go oglądać zarówno z góry, jak i z dna wąwozu. W 2026 roku wejście do kanionu jest biletowane, a w godzinach 9:00–17:00 turyści otrzymują kaski ochronne przed zejściem po metalowych schodach.

Przejście od parkingu przy Szosie Czeskiej zajmuje zwykle 30–40 minut, czerwony szlak z centrum Szklarskiej Poręby wymaga nieco dłuższego spaceru, a dojście spod dolnej stacji wyciągu na Szrenicę to około 45 minut. Wąskie, stalowe stopnie i wilgotne skały potrafią być śliskie, zwłaszcza zimą, gdy wokół wodospadu tworzą się lodowe formacje. Mimo to dla wielu rodzin to jedna z najbardziej pamiętnych wypraw w Karkonoszach.

W przypadku Podlasia warto połączyć wizytę w Puszczy Białowieskiej z przejazdem nad Zalew Siemianówka. Zimą tafla lodu przypomina filmowe kadry, latem zaś nadrzeczne łąki i zadrzewienia tworzą zupełnie inny, ale równie fotogeniczny krajobraz. W Górach Stołowych z kolei trzeba zarezerwować kilka godzin na przejście labiryntu Błędnych Skał, bo wąskie przejścia i skalne „korytarze” wymuszają powolne tempo.

Planując wyjazd po polskich lokalizacjach Narnii, możesz w jednym tygodniu zobaczyć Puszczę Białowieską, Zalew Siemianówka, Błędne Skały i Wodospad Kamieńczyka – każdy z tych plenerów zagrał w innej scenie serii.

Jakie filmowe lokalizacje Narnii warto porównać?

Jeśli chcesz świadomie porównać miejsca znane z ekranu, przydaje się prosta „ściągawka”. Zestawienie kilku plenerów pokazuje, jak różnorodną geografię złożyli filmowcy w jedno uniwersum:

Takie porównanie dobrze pokazuje, jak twórcy serii zestawili ze sobą różne typy krajobrazu: prastary las, górski wodospad i skalną bramę. Każdy z tych elementów wnosi do Narnii inny „charakter” – raz jest to cisza i śnieg, kiedy indziej huk wody albo pionowe ściany piaskowca. Dla widza wszystko stapia się w jedną, spójną krainę.